263. Ton Goedmakers over Vebego's movement of kindness

Kindness in een meerjarenplan van een bedrijf met bijna 40.000 collega's? Ton Goedmakers, voorzitter van de raad van bestuur van Vebego en derde generatie van het familiebedrijf in schoon, groen, facilitair en zorg, laat zien dat het allesbehalve soft is. In deze aflevering hoor je hoe Vebego van veel losse bedrijven naar één merk ging, waarom kindness iets heel anders is dan aardig zijn, en wat de wetenschap erover zegt. Met concrete verhalen uit het ziekenhuis, de trein en de werkvloer, en een scherpe les over feedback voor iedereen die met leren en ontwikkeling bezig is.

In deze aflevering

•       Hoe het samenvoegen tot één merk Vebego's secret ingredient blootlegde

•       Het verschil tussen niceness en kindness, en waarom dat verschil ertoe doet

•       Feedback geven als act of kindness: waarom te aardig zijn juist unkind is

•       Drie onderzoeken die laten zien dat kindness meetbaar gedrag is

•       Waarom Vebego acts of kindness meet en benoemt

•       Kindness als tegengif tegen polarisatie

Quote uit de aflevering
“Het vanzelfsprekende spreekt niet vanzelf.”

Over de gast
Ton Goedmakers is voorzitter van de raad van bestuur van Vebego, het familiebedrijf dat in 1943 door zijn opa werd opgericht. Vebego biedt betekenisvol werk aan bijna 40.000 collega's in onder andere schoonmaak, groen, facilitymanagement en zorg, en heeft een movement of kindness tot een van de hoofdthema's van zijn strategie gemaakt.

Lees hier het blog over deze podcast:
https://www.brainbakery.com/brainsnacks/ton-goedmakers-over-vebegos-movement-of-kindness

Transcript

SPEAKER_00 0:01

Welkom bij een nieuwe boot voor jouw missie No More Boring Learning. Dit is de Brain Bakery Podcast.

SPEAKER_03 0:09

Wat fijn dat je weer luistert. Ik ben hier met Ton Goedmakers. Tongoetmakers, jij bent van VBG. Hoe lang bestaat je bedrijf al? Al meer dan 80 jaar.

SPEAKER_02 0:19

Ruimschot meer dan 80 jaar, 1943 opgericht tijdens de oorlog.

SPEAKER_03 0:24

Ja, en jij bent de derde generatie? Ja, en klassiek zeggen mensen dan: Ja, dat gaat natuurlijk niet goed.

SPEAKER_02 0:30

Ja, dat wordt een zootje, inderdaad. Dus tot nog toe gaat het best aardig. Gelukkig heb ik mijn oom en mijn vader nog die ook meekijken. Dus die houden het een beetje op koers. Maar we maken een mooie ontwikkeling door. En mijn neven en nichten en mijn zus die ondersteunen mij ook. En ja, zijn ook aan het kijken naar de vierde generatie natuurlijk.

SPEAKER_03 0:52

Ja, geweldig. En we gaan het vandaag hebben over kindness. Over hoe je als organisatie verschil kunt maken in de maatschappij. Als je soms kijkt naar dat anderen het niet aan het doen zijn, welke verantwoordelijkheid je dan toch kan pakken. En daar hebben jullie bijzondere keuzes in gemaakt. Zou je ons eens mee kunnen nemen in de geschiedenis van jullie familiebedrijf, Wego?

SPEAKER_02 1:15

Jazeker, nou welkom ook. Dank dat ik hier mag zijn. Superleuk. Ja, Vego, een bedrijf waar ik ook in gerold ben, eigenlijk sinds mijn geboorte. Want mijn opa is daar de oprichter van. Er zijn een mensenbedrijf, heel veel betekenisvolle banen, die wij mogen organiseren voor bijna 40.000 collega's. En dat doen we in hele mooie beroepen als schoonmaak, het Groen, Facility Management en In de Zorg. Dus hele relevante beroepen die.

SPEAKER_03 1:48

Essentiële beroepen.

SPEAKER_02 1:49

Essentieel. Dat soms niet zo gezien wordt of ervaren wordt. Maar wij zijn er super trots op dat we dat mogen doen. En ik al helemaal. Want ik ben sinds een paar jaar de voorzitter Raad van Bestuur. Zoals ze dat zo mooi noemen, de opperschoommaker. Maar mijn opa is er, wat is het ondertussen, 83 jaar geleden mee begonnen. Tijdens de oorlog, tijdens de Tweede Wereldoorlog.

SPEAKER_03 2:15

Toen ik dat oorsprongsverhaal hoorde, toen dacht ik wel, wauw, dit is wel heel bijzonder. En weet iedereen dit. En ik vind het wel heel fijn als je dat even toelicht van hoe bijzonder het was. Want het ging over bijna meer dan essentiële banen.

SPEAKER_02 2:30

Ja, dat ging over levensreddende banen, eigenlijk wel, als je het zo bekijkt. En dat is ook eigenlijk waar wij dat betekenisvolle van werk uitgehaald hebben. Dat kan soms echt levensreddend zijn. En dat is nu nog steeds zo, maar zo is het ook ooit begonnen. Want wij komen uit heerlen, dat is Zuid-Zuid-Limburg. Als je de afrit mist, dan zit je in Duitsland. En dat hoor je misschien nog een beetje aan mijn accent. Nee, heel erg, ik weet het. Ik kom er niet vanaf, maar ik ben er ook trots op. En dat ligt dicht bij de Duitse grens natuurlijk. En tijdens de oorlog werden alle jongeman moesten naar Duitsland om te werken in de fabriek, wapenfabrieken noem het maar op. En heel veel mensen die kwamen of zijn daar niet van teruggekomen. En mijn opa die was toen ook een jongeman, achttien jaar, en die moesten eigenlijk dat ook doen. Arbeidseindzats heette dat.

SPEAKER_03 3:32

Maakte je toen wapens tegen je eigen land? En dat was verplicht.

SPEAKER_02 3:36

Ja, dus al resources, dus alle mensen werden daarvoor ingezet. En ja, dus ook mensen van over de grens en helemaal dicht bij de Duitse grens. Want ja, het roergebied ligt natuurlijk ook vlakbij. En daar was natuurlijk enorm veel industrie nog steeds. En dat was in die tijd, daar hadden ze heel veel mensen nodig. Want ze moesten heel veel wapens bouwen en van alles en nog wat. Dus mijn opa moest eigenlijk ook. Maar het was zo dat als je een bijdrage leverde aan de lokale economie. Wat dat moest ook blijven draaien natuurlijk. Alles weghalen kon natuurlijk ook niet. Dan hoefde je niet te gaan. En als je een eigen bedrijf had, dan mocht je blijven. Mijn opa heeft toen een eigen bedrijf opgericht, Hago destijds. Zijn moeder heeft dat moeten doen, want hij mocht dat niet omdat hij te jong was nog. Dus zijn moeder heeft dat bedrijf opgericht en hij is bedrijfsleider geworden. En daardoor hoefde hij niet te gaan. En hij heeft toen ook wat vrienden en bekenden in dienst genomen die daardoor ook niet naar Duitsland hoefden. En ja, uiteindelijk zijn ze op die manier de laatste jaren van de oorlog doorgekomen. Hij heeft wat werk daar gevonden. Na de oorlog is hij daarmee verder gegaan. En ja, vandaar zit ik hier nu in een podcast 80 jaar later.

SPEAKER_03 4:58

Ja, en met 40.000 collega's in meerdere landen.

SPEAKER_02 5:02

En als je nu kijkt, 83 jaar later, ja, het is nu ook een hele bijzondere tijd, natuurlijk, met heel veel oorlog die in één keer weer overal oppoppt. Maar als je bij ons kijkt, 40.000 mensen, wij hebben ook heel veel mensen werken die ooit uit een land gevlucht zijn naar een West-Europees land waar wij actief zijn om uiteindelijk ook te kunnen blijven leven. En dat wij hun werk geboden hebben en ze via werk ook weer deel van een nieuwe maatschappij zijn kunnen worden. Ja, dat geeft mij in ieder geval een heel bijzonder gevoel dat hoe het ooit ontstaan is, dat we dat eigenlijk nog steeds mogen doen.

SPEAKER_03 5:45

Ja, geweldig. Er is vandaag de dag best veel aan de hand in deze wereld. De polarisatie is er, er zijn meer oorlogen. Mens zijn daar ongerust over. En dan kijken we vaak naar de politiek. Kan er iets gebeuren? En dan zie je in sommige landen de politiek eigenlijk elkaar ook nog verder polariseren. Hoe kijk jij daarnaar als iemand die mede verantwoordelijk is voor de inkomens van 40.000 mensen?

SPEAKER_02 6:15

Ik maak me daar best wel zorgen over. En ik denk dat we praten erover, maar we accepteren ook ergens dat het zo is, soort van. Van wie ben ik nou om daar wat iets aan te doen? Maar het effect, en dat is misschien niet alleen korte termijn, maar ook op lange termijn, voor mensen die daar door geraakt worden, is enorm. die oorlog en er niet bij horen, meemaken, dat zorgt voor enorme trauma's. En voor de mensen is dat verschrikkelijk, maar ook voor de maatschappij aan zich. Dus ja, ik maak me er heel erg zorgen over. Die polarisatie. Het lijkt alsof je er alleen maar bij hoort als je tegen iets bent. Laten we er samen naar kijken. Dat is een soort van dat past allemaal niet meer. Terwijl je soms ook wel weer wat verschuiving daarin ziet. Maar al met al de grootte der aarde geven wel absoluut niet het goede voorbeeld. En ja, goed voorbeeld doet volgen, maar slecht voorbeeld ook. Dus ja, ik maak me daar enorm zorgen over.

SPEAKER_03 7:24

En daar ben je ook iets aan gaan doen. Want een aantal jaar geleden zijn jullie van best wel heel veel organisaties die onder jullie vielen, naar elf organisaties gegaan. Onder één label VBo, wel met een eigen naam nog. En toen hadden jullie de ontzettend lastige taak om te kijken, oké, welke culturele overeenkomsten zijn er nou? Wat is nou onze cultuur als we van heel veel naar een aantal grote spelers gaan. En in het expliciet maken van wat is de cultuur al, kwam er zoveel kindness naar boven, kwam er zoveel. Ik heb verhalen gehoord, ik heb gehuild, ik heb kippenvuil gehad, ik heb ze doorverteld over hoe menselijk en met mededogen en met liefde voor andere mensen de mensen van Vego zijn. En dat hebben jullie gevat in beliefs en behaviors, daar hebben jullie dat in opgeschreven. Dit is wie wij willen zijn en waar we van zijn. En daar hebben jullie eigenlijk nu een volgende stap in genomen, gezien die polarisatie.

SPEAKER_02 8:19

Nou, inderdaad, ons bedrijf, de waarde in ons bedrijf en dat wat wij te bieden hebben, zijn onze mensen naar één naam gegaan. En ja, ons product is dat wat onze mensen doen en vooral ook hoe onze mensen het werk doen. Dat hebben we dus bij elkaar gebracht en daar onze beliefs en behaviors op geschreven. Dus we hebben heel goed gekeken van wat willen we dat onze klanten ervaren, wat willen we dat onze collega's ervaren. En wat moeten dan ook onze leidinggevende voor werkomgeving creëren. En dat samen moet ervoor zorgen dat alle mensen die met Verbego te maken hebben, op dezelfde manier de Vego-dienstverlening ervaren. Dat zij denken van nou, dat is er duidelijk een van Bego. Dus dat hebben we heel mooi bij elkaar gebracht. En ja, dat bleek toch veel aligner te zijn dan we in eerste instantie misschien gedacht hadden. Maar er zit heel veel elkaar helpen in. Daar zit ook vriendelijk, kindness naar elkaar in. En daar zijn we wat we misschien dachten dat vanzelfsprekend was. Haben ook wel, toen we daarmee zijn gaan werken, heel erg ervaren. En ook van mensen van buiten van joh, dat is echt wel iets heel bijzonders wat jullie hebben. En ik heb ooit ergens een mooie quote gelezen: het vanzelfsprekenden spreekt niet vanzelf. Voor ons is deze manier van omgaan met elkaar, voor elkaar zijn, elkaar helpen, uitermate heel erg vanzelfsprekend. Maar we hebben toen ook wel begrepen, dat is misschien wel een secret ingredient voor onze dienstverlening. En als je nu kijkt naar wat er ook in de maatschappij gebeurt, is het misschien ook wel een secret ingredient om de maatschappij weer op de juiste koers te brengen. En een antidoot tegen polarisatie de wereld in te helpen. Nou, het mooie is met kindness, dat is eigenlijk het woord waar we waar we op inzetten. Movement of kindness. Want het mooie is, kindness is uitermate aanstekelijk. Als je deed of kindness doet voor iemand, dus iemand helpt met iets zonder dat je er iets voor terug verwacht of als je dat ervaart, dan is de kans enorm groot dat je dat zelf ook makkelijker en meer gaat doen. Ja, en dat is een wimple effect, het butterfly effect. Ja, dat kan de wereld heel veel mooier maken. Dus daar zijn we op in aan het zetten nu.

SPEAKER_03 10:52

Ja, je noemt het zelfs een Movement of Kindness. Jullie zijn ook aan het meten hoe vaak doen onze collega's dat in het veld. En daar komen echt de mooiste verhalen vandaan. Zullen we er een aantal noemen?

SPEAKER_02 11:05

Ja, daar ben ik altijd nooit zo goed in. Om, omdat het er zoveel zijn, maar dat is wel inderdaad precies wat je zegt, Jane. Dat we doen al heel veel. Er gebeurt heel veel, maar het bewuster van zijn en bewuster van worden en ze herkennen. En ook erkennen, dat is ook een effect om het steeds meer te gaan doen. En daar zijn we nu enorm mee bezig. Dus een aantal van onze bedrijven hebben dat al heel actief gedaan. En nou ja, duizenden acts of kindness worden er ook gemeld. En dat is heel leuk om dat te melden, maar ook natuurlijk superleuk om te horen te krijgen dat mensen jouw act of kindness zien en zo ervaren hebben. En dat zorgt er alleen maar voor dat mensen steeds meer gaan doen. Ja, daar zijn de allermooiste verhalen. Je hebt er ook een hele hoop. Je kan er zeker in mooie.

SPEAKER_03 12:03

Het is ook makkelijker als een iemand die van buiten kijkt om het bijzondere te zien. Want ik zie het op heel veel plekken ook niet. Maar een voorbeeld van een schoonmaakster die zei: Mag ik deze kamer schoonmaken in een ziekenhuis? Want daar ligt iemand waar ik dan mee praat in zijn eigen taal. En dat die persoon, en zelfs liedjes zong. En dat die persoon uit coma komt en vraagt: wie was die persoon die zo zorgzaam om me heen was. Want ik heb mijn eigen taal gehoord. Ja, dat is fantastisch. Of iemand die de grote directeur de hele tijd heel vriendelijk ging groeten. Normaal was het van ja, ik ben maar schoonmaker. Dus ik doe dat maar niet goed. En wacht even, ik ben heel trots op mijn vak. Ik ga groeten. En dat na een tijdje zo'n directeur zei: jij groet me eigenlijk altijd heel aardig. Daar word ik eigenlijk altijd heel blij van. Dankjewel. Dat soort voorbeelden. Maar ook voorbeelden van jouzelf dat er een heel tragisch ongeluk ergens gebeurt. En dan sta jij daar de volgende dag. En dat ik dan hoor wat de impact van voor de mensen is dat jij daar onmiddellijk bent, dat is fantastisch. En er zijn zoveel organisaties die eerst die ivoren toren ingaan, beleid uit gaan denken. En jij springt in je auto en bent daar. Dat zijn voorbeelden die ik heel mooi vind.

SPEAKER_02 13:14

Nou, dankjewel. Ja, we vinden het zelf best lastig. Dat is ook lastig om ze zelf te benoemen.

SPEAKER_03 13:21

Want het is toch zo gewoon?

SPEAKER_02 13:23

Ja. En het voelt een beetje dan als borstklopperij. Daar houden we gewoon niet van. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg. Maar zelfs dat normale is toch best wel heel bijzonder. En verdient het ook om benoemd te worden. En ik ben het zelf ook aan het leren, want het is juist de mooie dingen van andere collega's benoemen en ze daarmee even in de spotlight zetten. Ja, daar wordt iedereen blij van. Dat is ook het benoemen is ook al een act of. kan je ook al eigenlijk als een act of kindness zien.

SPEAKER_03 13:56

Ja, want als je naar de hersenwetenschap kijkt, dan is het praten over het feit dat er een act of kindness geweest is, zorgt alweer voor het aanmaken van gelukstofjes. Waardoor de kans weer groter is dat als er iets gebeurt om je heen waar je een kans hebt om te helpen, dat je gaat helpen. Ja, ik weet dat jullie ook echt de wetenschap ingedoken zijn om te kijken wat wordt er nou gezegd over kindness. En ik heb er drie even bijgepakt die denk ik heel relevant zijn. Een wat ouder uit 1972 van IJssen en Levin. Die ging erover dat ze gingen kijken of mensen iemand die papieren liet vallen op straat gingen helpen. En eerst deden ze dat gewoon random. En toen deed slechts 4% ging die ander helpen. Maar vervolgens deden ze eerst een klein cadeautje geven aan die personen, een kleine act of kindness. En daarna liet de medeplichtige weer de papieren vallen. En toen ging 84% ging helpen.

SPEAKER_01 14:49

Ongelooflijk.

SPEAKER_03 14:51

Dus als ik net iets te geks heb beleefd zelf, dan is de kans dat ik dat doorgeef, gewoon hormonaal in je hersenen bepaalt. Dus stel die 40.000 mensen van jullie, die doen allemaal één of twee van die per dag. En die geven het waarschijnlijk dus weer door. En die geven wat voor een ripple effect dat is, ongelooflijk.

SPEAKER_02 15:09

Ja, de multiplier ervan is enorm. En dat vind ik wel een leuk voorbeeld. Dat is eigenlijk, wat je zegt, onze collega's maken ook de treinen schoon. En dat doen we tegenwoordig ook sinds heel wat jaren, gedurende de dag, als de treinen rijden. Vroeger was dat alleen maar op het eind en aan het begin als ze stilstonden en er niemand in zat. Tegenwoordig lopen de collega's door de trein. En niet allemaal, maar er zijn er een aantal die enorm als een coupé binnenlopen, enorm enthousiast goedemorgen zeggen. En je weet, je zit misschien ook wel eens in de trein. Daar zit iedereen in zijn eigen bubbeltje en naar zijn schermpje te kijken. Dat zorgt dus voor enorm veel meer interactie tussen de mensen. Doordat iemand even iedereen doet opkijken op een leuke manier, iedereen een glimlach geeft. Ja, en alleen al dat effect. Het is heel simpel, maar in plaats van chagrijinig dan je kantoor binnenstappen. We hebben de mensen dan niet gevolgd naar kantoor, moet ik ook eerlijk zeggen. Maar ik durf te weden dat een deel van die mensen veel enthousiaster het kantoor binnenstapt. En misschien weer voor een aantal mensen een koffietje haalt, wat ze anders niet hadden gedaan. Enzovoort, enzovoort, enzovoort. Dus het is ja we can conquer the world.

SPEAKER_03 16:22

Absoluut, absoluut. Een tweede experiment wat ik wel even aan wil halen, is dat mensen in 22, van Koemer en Apply, kregen de kans om een warme chocolademelk in een park uit te delen. En het gros van de mensen die zeiden, oh, dat wil ik wel graag doen. Ik wil wel graag dat aan een ander geven en niet zelf accepteren. En daarna vroegen ze aan die gever, hoe groot schat je de blijdschap in van degene die van jou zometeen een warme chocolademelk aangeboden krijgt? En toen zeiden ze op een schaal van min 5 tot plus 5. En toen zeiden ze nou, een 2,7 is zo'n beetje. Zoiets. Dat kwam er gemiddeld uit. Maar wat bleek, de ontvanger die het echt kreeg, die ervoer het vele malen groter, namelijk een 3,5. Dus die ervoer veel meer vreugde en blijdschap van die act of kindness. Omdat ze het niet aan zijn gekomen. Dus wat we ook geleerd hebben, en daarom is het ook zo belangrijk om erover te praten, is dat wij als mens een soort chronisch onderschatten hoe fijn een ander het vindt als wij die extra stap doen.

SPEAKER_02 17:20

Dus je denkt eigenlijk als je het denkt van god, moet ik dit even benoemen, denk je, ach ja, je stel het niet zoveel voor, dat heeft toch niet zoveel effect. Bewezen is dus dat het veel meer effect heeft dan dat je zelf eigenlijk denkt.

SPEAKER_03 17:34

Doe het lekker dus. Doe het wel, precies. Want dan gaan de mensen. En een ander bijzonder onderzoek dat gaat over, en dat is denk ik wel een epidemie die ook echt nu aan de hand is. De sociale angst, isolatie, eenzaamheid, met name onder jongeren. Is een onderzoek ook vrij recent van True Elden. Die hebben 115 studenten met zo'n sociale angst, hebben ze vier weken lang verdeeld in drie groepen. Eén groep die kreeg de opdracht: je moet twee dagen in de week een aantal acts of kindness doen. Een andere groep die kreeg wat we normaal in de therapie doen, we stellen je bloot aan sociale situaties. Je moet naar de kroeg, je moet naar de bioscoop, je moet het park in en daar gaan zitten en zijn. We gaan naar sociale situaties, blijf niet thuis gamen in je eentje. En de andere groep die kreeg gewoon een dagboek en ga daarin schrijven hoe je je voelt. En toen gingen ze meten welk van de groepen minder sociale angst had en meer erop uitging durven. En de groep die Act of Kindness had gedaan, die durfde meer, had meer zelfvertrouwen, had minder sociale angst, ging er op uit. Omdat ze door, en dat vind ik wel het mooiste rippel effect misschien van Act of Kindness. Ik maak de mooiste stofjes aan in mijn brein als ik het doe. Als ik het bewust doe. Want een act of kindness doe je niet uit jezelf. Want als het gewoon voor je is, dan is het geen act of kindness. Die ander die ontvangt, die vindt het dus nog leuker dan ik al denk. En die geeft het weer door. En dat gevoel heeft dus ja in de therapie ook heel veel geholpen met mensen en kinderen, jongeren uit hun isolement halen.

SPEAKER_02 19:07

Ongelooflijk. En ja, dan te bedenken. Kijk, wij hebben natuurlijk heel veel collega's bij ons werken. Die uit de basis van de samenleving ook soms een handicap, lichamelijk of ook geestelijk, moeite hebben met weer meedoen. Of uit de gevangenis, langer een tijdje in de gevangenis hebben gezeten. Of ergens een instelling. Dus ja, precies wat je. Een angststoornis, of in ieder geval iets wat een drempel om mee te doen, om het gesprek aan te gaan met anderen, daar hebben wij heel veel met mensen, collega's mee te maken. Dus ja, wij kunnen daar al heel veel voor betekenen door dit nog meer op elkaar te zetten.

SPEAKER_03 19:47

Ja, dat als zij ook gaan zien, hey, ik draag hier aan bij en de gang die ik nu schoonmaak, daar worden de mensen ook blijer. Wat dat ook weer doet met jouw eigen ziel en je zelfvertrouwen, dat is fantastisch.

SPEAKER_02 19:58

Ik zag nu laatst een collega bij Groen, die dus ook autistisch, zwaar autistisch. Nou, die is bij ons toch een opleiding gaan doen in het groen. En die is nu zelfs, terwijl hij eigenlijk heel moeilijk met mensen omging. En daarvoor ook in het groen ging werken. Dan kan je nog redelijk je eigen ding doen, alhoewel je wel in een team werkt. Maar die heeft zich nu zo ontwikkeld dat hij dus voorman wordt. Dus echt ook een leidinggevende rol heeft. En dus er vrijwillig voor kiest om dus echt met mensen actief om te gaan. En vanuit die ervaring, dat zie je ook. Dat mensen het zelf ervaren hebben hoe ze toch socialer kunnen worden en makkelijker met mensen en wat dat met ze doet. Als je dat zelf weet hoe dat is en hoe dit kan helpen, dan kan je dat ook enorm veel beter dan ik overbrengen op anderen die daar nogal huiverig voor zijn. Dus ja, het mes snijdt aan heel veel kanten.

SPEAKER_03 20:59

Ja, een movement of kindness is eigenlijk onontkoombaar. Wat gaaf dat jullie het in je strategie hebben opgenomen.

SPEAKER_02 21:05

Ja, dat was eigenlijk al doen dat we dachten, goh, ja, het is eigenlijk iets heel bijzonders. Dit moeten we gewoon een van de hoofdthema's van onze strategie maken. En we helpen onszelf daarmee als bedrijf. Ik denk dat we daarmee ook een hele mooie verdere ontwikkeling kunnen maken, waardoor we dus nog meer maatschappelijke impact kunnen maken. Dus ja, uiteindelijk bijna dat je denkt, goh, ja, is het zo simpel. Maar ik denk ook altijd, ja, iets zo simpel krijgen is verdomme moeilijk.

SPEAKER_03 21:37

Johan Kruif komt gewoon even langs. Ja, precies prachtig. Jullie doen ook veel aan sociaal werkgeverschap, mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Nou zou iemand van buitenaf kunnen denken. Ja, dat moet wel. Willie hebben wat minder geschoold werk. Wel heel belangrijk werk, maar wat minder gesold, of in elk geval minder academisch geschoold werk. Klopt het dat dat daardoor komt? Of zit daar.

SPEAKER_02 22:01

Dat we er ooit ingerold zijn, heeft natuurlijk wel met ons werk te maken. Schoonmaak, onze core businesses het grootste deel. Ja, daar schuur je soms wel aan tegen, ook werken met, zoals we noemen, mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, zoals we dat in Nederland noemen. Maar wij hebben aldoende ervaren, daar kan je eigenlijk veel meer mee en voor betekenen dan we ooit misschien ook in eerste instantie gedachten hadden. En dat is maatschappelijk superbelangrijk. Want iedere gemeente heeft de doelgroep, ook wel zo'n stom woord, maar zo noemen ze dat dan ook weer, die doelgroep waar ze wat mee moeten. En wij zeggen van, als je die goed helpt en de goede omgeving creëert en de goede cultuur, de juiste cultuur, kunnen die mensen boven zichzelf uitstijgen, die collega's. En dat is voor ons goed, voor de persoon goed en voor de maatschappij enorm goed. En daar zijn we gewoon aldoende steeds enthousiaster over geworden. We zijn uiteindelijk ook samenwerkingen aangegaan met gemeentes om ze te helpen dat te regelen. En onze cultuur is in ieder geval zo dat wij dat blijkbaar goed kunnen. Want niet alle bedrijven zijn daar even goed in. Wij hebben wel echt de filosofie, ieder persoon heeft talent. Je moet het wel willen zien en willen helpen dat eruit te halen.

SPEAKER_03 23:34

En dat heeft volgens mij weer te maken met jullie geschiedenis opgericht om mensen te redden van een noodlot wat er aankwam tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik vind dat je je bijna zelf tekort doet hoe je het nu vertelt. Want dat zit zo in het DNA dat jullie kijken naar hoe wij via werk. Mensen ja, het was dan in de Tweede Wereldoorlog bijna letterlijk redden, maar nu nog steeds ook wel redden van alleen thuis zitten, isolement, niet het gevoel van bijdrage geven. Jullie kunnen eigenlijk niet anders.

SPEAKER_02 24:04

Hoe kunnen we mensen erbij houden eigenlijk zodat ze niet weg moeten en misschien ook nooit meer terugkomen. Tegenwoordig is het, hoe kunnen we mensen erbij krijgen, mee laten doen. En dat via werk is dat is een enorms belangrijk sociaal onderdeel van mensen hun leven om uit hun isolement te komen, om iedere dag op te staan, om sociale contacten te hebben. Ook iemand, ik was laatst bij een klant in Amsterdam. Zad ik met de voorvrouw te kletsen. Dat is een groot gebouw. Alle collega's komen daar, ook af en toe wat nieuwe collega's. Je kan het zo doen dat de mensen gewoon gelijk het gebouw ingaan en je ze eigenlijk ziet. Zij drinkt iedere ochtend en iedere ochtend met alle mensen samen een kopje koffie. En ze vertelden, dan ziet ze dus ook en merkt ze heel snel, als iemand misschien wat minder aanwezig is, niet zo lekker in zijn vel zit. Dat kan dan om gezondheidsredenen gaan, maar dat heeft ook vaak met financiële dingen en problemen te maken. Een aanmaning of wasmachine kapot en geen geld om dat soort thema's. En ja, dat ziet ze en dan gaat ze het gesprek aan. En daardoor heeft ze een enorm laag ziekteverzuim. Dus dat is al ook fijn voor ons, fijn voor de klant, fijn voor de mensen. En zorg ze dat mensen niet uitvallen en ergens weer in de vergetelheid raken. Dus ja, ook heel mooi om dan op de werkvloer te horen dat dat op die manier gebeurt.

SPEAKER_03 25:39

Dat zij dat een soort lospeutert. En dat ze aanvoelt. Hé, wacht even, tijdens die koffie, jij bent even anders.

SPEAKER_02 25:45

Jou ga ik even, maar dat zie je dus pas als je ze erbij gehaald hebt.

SPEAKER_03 25:50

Ja, eerder zie je het niet. Je klinkt echt inderdaad alsof je uit heerlijk komt. Maar toch heb je gekozen voor het woord kindness, kun je dat toelichten. Want ik kan me voorstellen dat er best wel luisteraars zitten die denken, noem het dan gewoon aardig zijn of vriendelijk zijn. Waarom doe je dat niet?

SPEAKER_02 26:07

Kindness, daar is eigenlijk geen vertaling voor die aansluit op wat dat eigenlijk betekent. Dat is een beetje als gezellig, het wozellig in Nederland, daar heb je dus ook in andere talen geen woord voor. Daar is echt iets voor iets Nederlands waar wij allemaal snappen waar het over gaat. En kindness is niet alleen aardig zijn. Aardig zijn is nicen. En er is een uitermate groot verschil tussen nicen en kindness. En dat willen we helder hebben. We hebben natuurlijk gezocht naar wat voor andere benaming is er. We hoor graag als iemand het wel gevonden heeft, maar voor ons is kindness echt iets heel specifieks. Wat niet te vertalen is.

SPEAKER_03 26:50

Nee, want nice en vriendelijk, dat is wat je eigenlijk al hoort. Dat is eigenlijk het minimum. En wat soms wel moeilijk op te brengen is als je een hele nare dag hebt. Maar kindness heeft echt te maken met een echte extra stap doen. Je brengt een klein offer, want je geeft iets van je tijd, je energie, je aandacht. Je moet je er even toe zetten. En het gaat niet automatisch. Dan pas zou je het kindness kunnen noemen.

SPEAKER_02 27:13

Ja, het is belangeloos. Je verwacht er eigenlijk, of niet eigenlijk, je hoort er niks voor terug te verwachten. Het is echt een niet eens een investering, maar een gift.

SPEAKER_03 27:25

Het kost jou wat om het te geven.

SPEAKER_02 27:27

Dus geven en nemen hoort daar niet bij. Misschien krijg je. Je moet regelmoning. Dat krijg je dus gratis free drugs. En het is ook soms ongemakkelijk. Dat hoort kinders ook te zijn. Ik vind dat een heel simpel voorbeeld. Als wij nu zitten tegenover elkaar en je hebt net misschien sla zitten eten en je hebt hier een groot stuk groen. Ja, dan is het misschien aardig en nice om daar niks van te zeggen. Want dan ben je beleefd. Maar dan loop jij daar de hele dag mee rond en sta je voor paal. Het is kindness als ik jou dat zeg. Voel je daar misschien ongemakkelijk even bij. Maar dat is ja een heel simpel, maar daarmee help ik jou ook te groeien. Of zonder dat slaaplaadje tussen je tanden voor de dag te komen. Zonder dat iedereen dan over jou gaat, heb je gezien wat Zane tussen de tanden had. Dat is kindness. En ja, dat is ook soms niet leuk. Dus ook mensen soms de eerlijke waarheid zeggen dat dingen niet goed zijn. Maar daarmee geef je de ander de kans om te groeien, te leren. En dat is ook in onze beliefs en behaviors. We keep learning everyday. En we help each other to grow. Dat zijn de dingen die ook soms niet in eerste instantie fijn zijn.

SPEAKER_03 28:56

Nee, precies. Ja, want het is eigenlijk dus unkind als ik iets weet wat jou kan laten groeien. En ik hou het voor mezelf, omdat ik het spannend vind om te zeggen. Precies.

SPEAKER_02 29:05

Helemaal waar.

SPEAKER_03 29:06

En ik denk dat je ook voor kindness hebt gekozen, omdat jullie natuurlijk een internationaal bedrijf zijn. Maar deze betekenis heeft daar een heel grote impact op.

SPEAKER_02 29:14

Absoluut, je moet er over praten, dat is denk ik wel heel belangrijk, want anders vult iedereen. Kindness is nicen. Dat was in eerste instantie bij mij ook van ja, maar nice, je moet ook soms de waarheid zeggen. Ja, gaan we dan niet. Die discussies hebben wij ook gehad. Dus zijn we ons daar steeds meer in gaan verdiepen. Want dat is ook eigen learning voor ons. Wij zijn vaak als bedrijf veel te nice. Wij hebben dat te veel nice. Wij doen dingen veel te veel dingen nice, maar dat is eigenlijk helemaal niet kind.

SPEAKER_03 29:45

Kun je een voorbeeld geven?

SPEAKER_02 29:46

Nou, dat wij dus niet zo feedback geven om anderen te helpen groeien, daar zijn we niet altijd even goed in. We zeggen het dan liever niet, omdat dat misschien lullig is voor de ander. Ja en ik dat ook moeilijk vind. Ja, dat is gewoon een hele simpele: die herkent iedereen bij ons, dat dat het geval is.

SPEAKER_03 30:07

Als je kijkt naar wat je nou het meest hebt geleerd van je verdiepen in die kindness, het samenvoegen van je organisaties, die cultuur bij elkaar brengen, zorgen dat er een overkoepelend DNA, beliefs en behaviors, noemen jullie die dat dat bij elkaar kwam. Wat heb je daar nou het meest van geleerd?

SPEAKER_02 30:24

Ik denk eigenlijk gelijk aan dat het best een beetje ongemakkelijk is geweest en nog steeds dat we dat zo op de voorgrond zetten. En dat is de makkelijkere weg was dat niet te doen. Want kindness voelt een beetje als toch niet business en knuffelen. Dat is een beetje een soft gedoe. Dat moet ik even terugdenken aan dat wij ook als bedrijf voor de kleur paarse gekozen hebben. Dat was een beetje hetzelfde. Daar was niet iedereen, daar deden mensen best wel lacherig over. En nou dat doe je toch niet. En dat is toch geen bedrijfskleur, en dat is toch niet zakelijk. Dat is eigenlijk hetzelfde met kindness. Dus ja, maar dat is toch weer de ongemakkelijke weg opzoeken. Volgens mij is dat vaak wel de goede weg. Als het een beetje ongemakkelijk voelt. We zijn er ingegroeid. We zijn er eigenlijk in gegroeid. En het is ook de movement, het begint te groeien. En ik weet niet of je dat filmpje kent van die leadership. Die op dat festival, zo'n man die daar in zijn eentje gaat dansen. One in zijn eentje is het een idiot. Maar als je een paar volgers krijgt, then you're creating a movement. En je moet dat wel durven. En gelukkig heb ik een paar collega's gehad die daar ook in geloofden. En jij ook hebt ons ook echt wel daar bewust van gemaakt dat je daarmee het secret ingredient in handen hebt. Wat wij misschien gedeeltelijk ook als vanzelfsprekend ervaren hebben. We zijn dat dan toch maar gewoon gaan doen. Sommige dingen moet je gewoon gaan doen als je erin gelooft.

SPEAKER_03 32:04

Ja ik nodig iedereen die dit nu luistert uit om de movement te joinen. Dat klinkt nu niet zo'n Nederlands. Maar kom erbij. En doe vandaag nog twee acts of kindness. En morgen weer twee. En steek anderen aan. Het brengt je zelf in een gelukstoestand. Daar moet je het niet om doen. Maar het gebeurt wel. Het haalt je uit isolement. Het geeft de ander een geweldig cadeau geweldiger dan jij van tevoren inschat. En die geeft het zeer waarschijnlijk, terwijl jij dat nooit gaat merken, ook nog door. Dus join the movement. Absoluut. Ton, mag ik jou ontzettend bedanken voor wat je allemaal hebt gedeeld hier. Voor je missie, voor de purpose van je bedrijf, voor hoe je mensen betrekt die misschien anders buiten de boot vallen. En voor hoe je je inzet voor meer kindness in onze samenleving.

SPEAKER_02 32:49

Graag gedaan. En jij heel hartelijk bedankt dat we dit verhaal mogen vertellen. Want daarmee verspreidt het zich ook. Dus super bedankt. Het vanzelfsprekende spreek niet vanzelf.

SPEAKER_00 33:01

No more boring learning. Wil je meer weten? Kijk dan op brainbakery.com of volg ons op onze socials.